• header-1.JPG
  • header-2.JPG

Βρίσκεστε Εδώ:

ΚΑΤΑΓΜΑ ΣΚΑΦΟΕΙΔΟΥΣ

Κατηγορία: ΠΧΚ (Πηχεοκαρπική)

Το σκαφοειδές είναι ένα από τα 8 οστάρια που σχηματίζουν τον καρπό και μπορεί σχετικά έυκολα να υποστεί κάταγμα , συνήθως μετά από πτώση και ειδικά αν ο καρπός μας είναι σε έκταση.

Η ιδιαιτερότητα των καταγμάτων του σκαφοειδούς είναι ότι παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό μη πωρώσεως, ότι δηλαδή δεν κολλάνε. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται ψευδάρθρωση, (δημιουργία μιας ψεύτικης άρθρωσης στην περιοχή του κατάγματος). Αυτό συνήθως συμβαίνει επειδή δεν διαγνώστηκε το κάταγμα και φυσικά δεν θεραπεύτηκε. Ακόμη όμως και τα κατάγματα που υποβλήθηκαν στη κατάλληλη αντιμετώπιση, αδυνατούν να πωρωθούν σε ποσοστό 5-10%. Αυτό οφείλεται στον τύπο του κατάγματος που πιθανόν να παρουσιάζει συντριβή και παρεκτόπιση, στον ανεπαρκή τρόπο ακινητοποίησης, και στη διαταραχή της αιματώσεως των οστικών τεμαχίων. Αν το κάταγμα δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί αρχικά να έχουμε ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα. Μετά όμως από λίγα χρόνια εμφανίζεται σημαντική φθορά μεταξύ των οστών και μετά την πρώτη δεκαετία εγκαθίσταται παναρθρίτιδα του καρπού, δηλαδή πλήρης καταστροφή του, με σημαντική λειτουργική ανεπάρκεια. Το κάταγμα του σκαφοειδούς είναι ύπουλο. Είναι δυνατόν να εκδηλώνεται με μικρό, ή καθόλου πόνο γι'αυτό κάθε κάκωση του καρπού πρέπει να ελέγχεται ακτινολογικά την ημέρα του τραυματισμού και σε περίπτωση αμφιβολίας να επαναλαμβάνεται ο έλεγχος μετά από 10-15 ημέρες. Σε δύσκολες περιπτώσεις μπορεί να ζητηθεί έλεγχος με Αξονική ή και Μαγνητική Τομογραφία . Το κάταγμα του σκαφοειδούς ταξινομείται ως εξής: Τύπου Α: Τα ρωγμώδη και σταθερά κατάγματα, κυρίως του περιφερικού πόλου. Τύπου Β: Τα πλήρη και ασταθή κατάγματα της μεσότητας και τα του κεντρικού πόλου. Τύπου Γ: Τα κατάγματα που παρουσιάζουν καθυστερημένη πώρωση, δηλαδή δεν έχουν κολλήσει στο προβλεπόμενο χρονικό διάστημα περίπου των 2- 3 μηνών. Τύπου Δ: Τα κατάγματα που έχουν εγκατεστημένη ψευδάρθρωση. Το είδος του κατάγματος καθορίζει την κατάλληλη θεραπεία.Η θέση του κατάγματος και η παρεκτόπισή του καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την δυνατότητα πωρώσεως. Ένα κάταγμα, που είναι κοντά στην κερκίδα, παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία στη πώρωσή του, καθώς συνήθως διαταράσσεται η αιμάτωσή του και νεκρώνεται. Ένα κάταγμα με σημαντική παρεκτόπιση, γωνίωση και συντριβή, δεν θα κολλήσει, αλλά και εάν αυτό συμβεί , θα οδηγήσει σε διαταραχή της σχέσης των οσταρίων του καρπού με αποτέλεσμα την εμφάνιση αρθρίτιδας. Τα μόνα κατάγματα που όλοι οι Ορθοπαιδικοί Χειρουργοί συμφωνούμε ότι πρέπει να αντιμετωπίζονται με ακινητοποίηση με γύψο είναι τα τύπου Α. Ολα τα άλλα κατάγματα πρέπει να χειρουργούνται άμεσα (ανάταξη και ήλωση με ειδικές συμπιεστικές βίδες). Όταν υπάρχει ψευδάρθρωση, οι δυσκολίες αυξάνονται και η αντιμετώπιση είναι διαφορετική. Στο σημείο του κατάγματος το σκαφοειδές παραμορφώνεται. Αυτή η παραμόρφωση πρέπει να αφαιρεθεί , το κάταγμα να αναταχθεί ,να παρεμβληθεί οστικό μόσχευμα και μετά να ηλωθεί με ειδική βίδα συμπίεσης. Το οστικό μόσχευμα που χρησιμοποιείται είναι είτε ένα κομμάτι από το λαγόνιο οστό, είτε ένα κομμάτι από την κερκίδα. Αυτή η τεχνική εξασφαλίζει ποσοστό επιτυχίας 95%. Σε παραμελημένες περιπτώσεις με εγκατεστημένη αρθρίτιδα , η αρθρόδεση είναι η ενδεδειγμένη λύση, που εξασφαλίζει ένα ανώδυνο και δυνατό χέρι.

AddThis Social Bookmark Button