• header-1.JPG
  • header-2.JPG

Βρίσκεστε Εδώ:

ΚΑΤΑΓΜΑ ΒΡΑΧΙΟΝΙΟΥ

Κατηγορία: Βραχιόνιο
Τα κατάγματα του βραχιονίου είναι σχετικά συχνά κυρίως στα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα. Διακρίνονται ανάλογα με τη θέση εντοπίσεώς τους στα κατάγματα: Κεντρικού άκρου, ή κατάγματα κεφαλής βραχιονίου (ώμος) Διαφύσεως, (μεσότητας) Περιφερικού άκρου (αγκώνας) Κατάγματα κεφαλής βραχιονίου: Αποτελούν το 5%, περίπου, όλων των καταγμάτων στους ενήλικες και λιγότερο από 1% στα παιδιά , ενώ σε άτομα μεγαλύτερα των 50 ετών η συχνότητά τους ανέρχεται στο 75% και κυρίως στις γυναίκες . Τα περισσότερα κατάγματα της κεφαλής του βραχιονίου συνήθως αντιμετωπίζονται συντηρητικά, με απλή ανάρτηση του χεριού για 30-45 ημέρες. Μόνο το 20% απαιτούν χειρουργική θεραπεία. Σε ηλικίες άνω των 50 ετών , τα κατάγματα που παρουσιάζουν έντονη παρεκτόπιση , συντριβή ή επιπλοκές όπως η νέκρωση , είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται με αντικατάσταση της κεφαλής του βραχιονίου με μεταλική πρόθεση, (αρθροπλαστική). Κατάγματα διαφύσεως: Και σε αυτά η αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική με ειδικούς τρόπους ακινητοποίησης, όπως ο κρεμάμενος γύψος, ή ο νάρθηκας τύπου U (παλαιότερα) . Σήμερα η εφαρμογή ειδικού λειτουργικού κηδεμόνα,που ονομάζεται Sarmiento θεωρείται απο τους περισσότερους Ορθοπεδικούς ώς η καλύτερη μέθοδος , καθώς επιτρέπει την κίνηση του αγκώνα και του ώμου. Εξαίρεση αποτελεί το κάταγμα Holstein-Lewis , το οποίο πάρα πολύ συχνά συνοδεύεται απο βλάβη του κερκιδικού νεύρου . Η παράλυση του κερκιδικού νεύρου, αποτελεί συνοδό βλάβη ή και επιπλοκή του κατάγματος της μεσότητας του βραχιονίου ,μετά απο χειρισμό ανάταξης ή χειρουργική αντιμετώπισή του. Εάν είναι αποτέλεσμα άμεσου τραυματισμού του ή χειρισμών, συνήθως είναι πάρεση του νεύρου, και αναμένεται αυτόματη αποκατάστασή του σε 3-4 μήνες. Εάν η λειτουργία του νεύρου δεν επανέρχεται , ή υπάρχει διατομή του απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση. Κατάγματα περιφερικού άκρου βραχιονίου: Οι περισσότεροι Ορθοπεδικοί τα θεωρούν σαν τα πιο σύνθετα και δύσκολα στην αντιμετώπισή τους κατάγματα στο άνω άκρο. Η πλημελλής αντιμετώπισή τους οδηγεί σε δυσκαμψία και σε λειτουργική ανεπάρκεια ολόκληρου του άκρου . Όταν υπάρχει παρεκτόπιση , η αντιμετώπιση είναι πάντοτε χειρουργική . Αν συνοδεύεται και απο συντριβή (ειδικά σε ηλικίες ανω των 65-70), τότε προτείνεται αντικατάσταση της άρθρωσης (ολική αρθροπλαστική του αγκώνα).
AddThis Social Bookmark Button